Deze maand is er geen prijsvraag. Momenteel is het leuk om zelf een prijsvraag te verzinnen. Weet jij een goede prijsvraag om te kijken wat anderen daarvan weten? Stuur hem op en wie weet staat binnenkort jouw vraag hier als prijsvraag!

 

De beste prijsvraag ontvangt

 

- 5 euro waardebon

- Bij volgende activiteit gratis eten en drinken

 

Laat jouw prijsvraag dus weten!

 

stuur je prijsvraag naar: info@actiefmetepilepsie.nl

 

 

 

 

 

 

De winnaars zijn:

 

 

Er zijn twee winnaars. Debbie had de meeste medicijnen opgenoemd (26 stuks), maar Dennis die in de buurt kwam (20 stuks) heeft daarbij nog de meeste informatie daarover ingezonden.

 

Debbie mag uitmaken welke prijs zij wil en Dennis zal de andere prijs ontvangen. Van harte gefeliciteerd hiermee! Hieronder de uitkomsten van de antwoorden.

 

 

 

- Carbymal, Tegretol = Carbamazepine

- Clobazam = Frisium

- Clonazepam = Rivotril

- Diazepam

- Levetiracetam = Keppra

- Tranxene = Clorazepinezuur

- Lamotrigine = Lamictal

- Gabapentine

- Topiramaat = Topamax

- Paraldehyde

- Lyrica

- Glaupax, Diamox = Acetazolamide

- Diazepam = Stesolid, Valium

- Ethosuximide = Ethymal, Zarontin

- Felbamaat = Taloxa

- Fenobarbital

- Fenytoine = Diphantoine, Epanutin

- Gabapentine = Neurontin

- Mesuximide = Celontin

- Midazolam = Diazemuls, Dormicum

- Nitrazepam = Mogadon

- Oxcarbazepine = Trileptal

- Primidon = Mysoline

- Tiagabine = Gabitril

- Valproaat = Depakine, Natriumvalproaat, Propymal, Valproinezuur

- Vigabatrine = Sabril

 

 

 

 

acetazolamide

 

Acetazolamide, Diamox, Glaupax

 

Wordt niet vaak gebruikt. Middel van tweede keus bij absences en complexe partiële aanvallen. Wordt ook voorgeschreven aan vrouwen als de aanvallen samenhangen met de menstruatiecyclus. Ook kan het werkzaam zijn tegen aanvallen die optreden na inspanning. Het wordt vooral gebruikt bij andere aandoeningen dan epilepsie, bijvoorbeeld bij verhoogde oogboldruk (glaucoom).

 

Moeheid, misselijkheid, diarree, tintelingen aan armen en benen, oorsuizen, verlies aan eetlust, sufheid, verwardheid, depressie, gewichtsverlies.

 

Acetazolamide wordt alleen in combinatie met andere anti-epileptica gebruikt. Helaas is het effect vaak tijdelijk, omdat het lichaam aan het middel gewend. 

 

 

carbamazepine

 

Carbamazepine, Carbymal, Tegretol

 

Dit medicijn wordt veel gebruikt. Het is een middel van eerste keus bij partiële aanvallen en secundair gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen, maar niet bij absences (primair gegeneraliseerde aanvallen).

 

Sufheid, verminderde eetlust, droge mond, diarree, obstipatie, misselijkheid, braken, soms ook krampen en bewustzijnsverlies. De sufheid wordt na verloop van tijd minder. Een overdosering (bloedspiegel hoger dan 10 mg/l) geeft klachten als duizeligheid, onzeker lopen, wazig zien en dubbelzien). Doordat de hoeveelheid speeksel vermindert, is extra zorg nodig voor het gebit. Bij zonnebaden kan door carbamazepine een jeukende huiduitslag ontstaan. Een rode, jeukende huid op de romp en in het gezicht komt als overgevoeligheidsreactie vrij vaak voor. Een ander verschijnsel dat vaak optreedt bij chronisch gebruik, is het vasthouden van water. Daardoor kan een gewichtstoename van één of enkele kilo's optreden. Ook kan het bloed hierdoor dunner worden. Dit is meetbaar aan het natriumgehalte. Als bij langdurig gebruik sufheid optreedt, eventueel in combinatie met een gewichtstoename, kan dit duiden op een te lage hoeveelheid natrium in het bloed.

 

carbamazepine wordt in het begin in kleine doses gegeven, omdat een te hoge dosis in het begin klachten als sufheid veroorzaakt.

 

carbamazepine heeft invloed op andere medicijnen. In combinatie met carbamazepine wordt de pil onbetrouwbaar. Soms zal de dosis van andere anti-epileptica worden verhoogd, als deze in combinatie met carbamazepine worden gebruikt.

 

 

 

clonazepam

 

Rivotril

 

Clonazepam behoort tot de geneesmiddelengroep van de benzodiazepines. Ze worden gebruikt bij een status epilepticus om de aanval te stoppen. Ook worden ze gebruikt bij allerlei vormen van partiële en gegeneraliseerde epilepsie.

 

Benzodiazepines veroorzaken sufheid, onzeker bewegen en een toename van speeksel en slijm in de luchtwegen. Kinderen kunnen wat ontremd raken.

 

de werking van benzodiazepines neemt na verloop van tijd af doordat gewenning optreedt.

 

bij het afbouwen van deze medicijnen kunnen de aanvallen tijdelijk (sterk) toenemen. Vaak ook nog enige tijd daarna.

 

benzodiazepines worden vaak in combinatie met andere medicijnen gebruikt.

 

bij hoge dosering en langdurig gebruik kan afhankelijkheid optreden.

 

voor het stoppen van een aanval worden geen tabletten of capsules gebruikt. Rivotril is voor dit doel verkrijgbaar als injectievloeistof en als druppelvloeistof voor opname in het wangslijmvlies.

 

diazepam

 

Diazepam, Stesolid, Valium

 

Diazepam behoort tot de geneesmiddelengroep van de benzodiazepines. Ze worden gebruikt bij een status epilepticus om de aanval te stoppen. Ook worden ze gebruikt bij allerlei vormen van partiële en gegeneraliseerde epilepsie. Diazepam is bovendien het middel van eerste keus tijdens een koortsstuip.

 

Benzodiazepines veroorzaken sufheid, onzeker bewegen en een toename van speeksel en slijm in de luchtwegen. Kinderen kunnen wat ontremd raken.

 

de werking van benzodiazepines neemt na verloop van tijd af doordat gewenning optreedt.

 

bij het afbouwen van deze medicijnen kunnen de aanvallen tijdelijk (sterk) toenemen. Vaak ook nog enige tijd daarna.

 

benzodiazepines worden vaak in combinatie met andere medicijnen gebruikt.

 

bij hoge dosering en langdurig gebruik kan afhankelijkheid optreden. 

 

voor het stoppen van een aanval worden geen tabletten of capsules gebruikt. Stesolid is voor dit doel verkrijgbaar als een spuit waarvan het tuitje in de anus wordt gestoken. Valium is verkrijgbaar als injectievloeistof.

 

 

ethosuximide

 

Ethymal, Zarontin

 

Dit middel neemt een belangrijke plaats in bij de behandeling van absences. Andere aanvalstypen reageren niet of nauwelijks op ethosuximide.

 

Het middel heeft weinig bijwerkingen. Soms krijgt men last van verminderde eetlust, soms moet men veelvuldig en langdurig hikken. Heel soms zijn er klachten over het zien van (angstaanjagende) vlammen. Bij een overdosering is misselijkheid de meest voorkomende klacht.

 

Opvallend is dat het vaak werkt bij aanvallen waartegen fenytoïne niet effectief is, en omgekeerd.

 

 

felbamaat

 

Taloxa

 

Dit is een van de nieuwere medicijnen. Het is een middel van laatste keuze bij de behandeling van epilepsie. Het wordt alleen voorgeschreven bij kinderen ouder dan vier jaar die lijden aan het Syndroom van Lennox-Gastaut en niet reageren op andere anti-epileptica. Het middel vermindert het aantal aanvallen, maar de kinderen worden zelden aanvalsvrij.

 

De meest voorkomende bijwerkingen zijn misselijkheid en overgeven, verminderde eetlust, hoofdpijn, dubbelzien en duizeligheid. Verder kunnen ook slapeloosheid, slaperigheid en een verstoorde spijsvertering optreden. In zeldzame gevallen kunnen tijdens het gebruik van felbamaat ernstige leverbeschadigingen optreden of worden er geen of veel te weinig bloedcellen aangemaakt. Dit leidt tot ernstige bloedarmoede (gebrek aan rode bloedcellen), verminderde weerstand tegen ontstekingen (gebrek aan witte bloedcellen) en spontane bloedingen (gebrek aan bloedplaatjes). Wanneer deze bijwerkingen op tijd ontdekt worden, hoeven de gevolgen niet zo ernstig te zijn.

 

in verband met de kans op zeer ernstige bijwerkingen moeten voor het starten van de behandeling het bloedbeeld en de leverfunctie gecontroleerd worden. Dit moet tijdens de behandeling iedere twee weken herhaald worden.

 

felbamaat kan de bijwerkingen van andere anti-epileptica zoals carbamazepine, fenytoïne en valproaat versterken. Bij combinatie met een van deze middelen moet de dosering hiervan met 20 tot 30 procent verlaagd worden.

 

 

fenobarbital

 

Fenobarbital (vroeger onder de naam Luminal)

 

Dit is een van de oudste anti-epileptica. Het wordt sinds 1912 gebruikt als medicijn tegen epilepsie. Het middel heeft een remmende werking op allerlei normale en abnormale verschijnselen in de hersenen. Fenobarbital is effectief tegen de meeste aanvalstypen. Complexe partiële aanvallen reageren meestal niet goed op dit medicijn.

 

Sufheid en traagheid. Deze zijn afhankelijk van de dosis. Soms worden naar schoolgaan, autorijden werken en dergelijke bemoeilijkt. Soms ontstaat acne (puistjes). Bijwerkingen bij een te hoge dosis zijn te vergelijken met dronkenschap: dubbelzien, onduidelijk spreken en onzeker lopen. Deze verdwijnen als de dosis wordt aangepast. Bij schoolgaande kinderen en volwassenen worden deze bijwerkingen al snel onacceptabel. Daarom wordt fenobarbital meestal alleen in lage doseringen gegeven aan jonge kinderen. Deze kunnen prikkelbaar en overactief worden van het middel.

 

in combinatie met fenytoïne of carbamazepine kan het de werking van deze middelen verzwakken, of bij hoge doses juist versterken.

 

de werking van de pil wordt minder betrouwbaar.

 

 

 

fenytoïne

 

Diphantoïne, Epanutin, Fenytoïne

 

Fenytoïne werd in 1938 als anti-epilepticum geïntroduceerd. Het heeft een veel minder versuffende werking dan fenobarbital. Het is nog steeds een zeer belangrijk anti-epilepticum, dat veel wordt gebruikt. Het is een middel van eerste keus tegen alle soorten partiële aanvallen en gegeneraliseerde aanvallen bij lokalisatiegebonden epilepsie. Soms wordt fenytoïne in combinatie gebruikt met carbamazepine of diazepam.

 

Sufheid en moeheid, maar deze zijn veel minder dan bij bijvoorbeeld fenobarbital. In de beginfase kan overmatige haargroei op het lichaam en in het gezicht ontstaan. Ook kan acne (puistjes) optreden en op lange termijn vergroving van de gelaatstrekken. Bij een te hoge dosis treden klachten op die lijken op dronkenschap: misselijkheid, moeilijk lopen, onduidelijk spreken en dubbelzien. Vooral bij kinderen kan het tandvlees hinderlijk gaan zwellen. Dit is soms zo erg dat alleen nog de puntjes van de tanden en kiezen zichtbaar zijn. Tussen het sterk gezwollen tandvlees en het gebit hoopt zich vuil op, waardoor tandbederf op kan treden. Extra gebitsverzorging is gewenst.

 

fenytoïne verlaagt de bloedspiegel van andere anti-epileptica en van de pil. Deze werken daardoor minder goed. In combinatie met fenobarbital kan de werking van beide middelen minder worden. Ook heeft het invloed op de werking van andere medicijnen. Overleg daarom altijd met uw arts.

 

de juiste dosis fenytoïne is moeilijk vast te stellen, omdat kleine veranderingen in de dosering kunnen leiden tot aanzienlijke veranderingen in de bloedspiegel. Regelmatig zal daarom de bloedspiegel worden bepaald. 

 

 

gabapentine

 

Neurontin

 

Gabapentine wordt gebruikt als aanvullende behandeling bij patiënten met partiële epilepsie met of zonder secundair gegeneraliseerde aanvallen. Gabapentine dient aan bestaande medicijnen te worden toegevoegd als die andere medicijnen alleen onvoldoende effect hebben.

 

De meest voorkomende bijwerkingen zijn slaperigheid, coördinatiestoornissen, duizeligheid, oogbevingen, bevingen, lichte spraakstoornissen en vermoeidheid. Meestal zijn de bijwerkingen mild en van voorbijgaande aard.

 

Dosisvermindering, stopzetten of vervanging van gabapentine door een ander anti-epilepticum dient geleidelijk te gebeuren, over een periode van tenminste een week. Dit om het risico op een status epilepticus of op zogeheten rebound-aanvallen te voorkomen, waarbij (bij plotseling staken) de kans bestaat dat na het stoppen met het gebruik van een geneesmiddel het lichaam soms versterkt kan reageren met klachten die men juist wil wegwerken.

 

 

lamotrigine

 

Lamictal

 

Eén van de nieuwste medicijnen. Het werkt tegen partiële epilepsie en tegen gegeneraliseerde epilepsie.

 

De bijwerkingen zijn meestal gering indien voorzichtig begonnen wordt. Bijwerkingen bij hoge dosis zijn: hoofdpijn, vermoeidheid, slaperigheid (soms slapeloosheid) en duizeligheid. Wanneer in het begin een te hoge dosis wordt gebruikt, kan ernstige huiduitslag ontstaan. Dit komt met name voor bij kinderen en treedt meestal binnen acht weken op. Abrupt staken kan leiden tot ontwenningsaanvallen. Daarom dient de dosis in twee weken stapsgewijs te worden verlaagd. Bij overdosering en in combinatie met andere medicijnen tegen epilepsie kunnen bijwerkingen als onzeker lopen, wazig zien, dubbel zien, opwinding, verwarring en agressie optreden. Deze verdwijnen als de dosering wordt aangepast.

 

Het effect van lamotrigine kan door sommige anti-epileptica worden verzwakt (carbamazepine, fenytoïne, fenobarbital en primidon) of worden versterkt (valproaat).

 

 

levetiracetam

 

Keppra

 

Dit is een nieuwe middel, dat wordt toegepast bij partieel beginnende aanvallen met of zonder gegeneraliseerde aanvallen. Het wordt toegevoegd aan andere medicijnen tegen epilepsie als deze alleen geen of onvoldoende effect hebben.

 

Bij meer dan 10% van de patiënten treedt slaperigheid op en algemene lichaams- en spierzwakte. Verder kunnen hoofdpijn, duizeligheid, slapeloosheid, verminderde eetlust en maagdarmklachten optreden. Ook is melding gemaakt van het maken van onwillekeurige bewegingen, trillingen, geheugenverlies, emotionele labiliteit, agressie, nervositeit, huiduitslag en dubbelzien.

 

Levetiracetam wordt per 1 oktober 2008 volledig vergoed door de zorgverzekeraars.

 

 

mesuximide

 

Celontin

 

Dit middel lijkt op ethosuximide. Het neemt net als ethosuximide een belangrijke plaats in bij de behandeling van absences. Andere aanvalstypen reageren niet of nauwelijks op mesuximide.

 

Mesuximide heeft wat meer bijwerkingen dan ethosuximide, zoals gedragsstoornissen. Daarnaast kan men soms last krijgen van verminderde eetlust; soms moet men veelvuldig en langdurig hikken. Heel soms zijn er klachten over het zien van (angstaanjagende) vlammen. Bij een overdosering is misselijkheid de meest voorkomende klacht.

 

bij een overdosis kan iemand in coma raken, daarna bijkomen en vervolgens binnen 24 uur weer in coma raken.

 

in combinatie met mesuximide kunnen bij fenobarbital en fenytoïne te grote hoeveelheden van deze stoffen in het bloed ontstaan. Hierdoor kunnen er vergiftigingsverschijnselen optreden, zoals oogbolschokken, stuurloosheid en spraakstoornissen.

 

 

midazolam

 

Dormicum

 

Midazolamneusspray (0,2mg/kg) is werkzaam bij epilepsie-aanvallen. Een voordeel van toediening via de neus is, dat het sneller werkt ten opzichte van rectale toediening. Een nadeel is echter, dat deze spray de trilhaaractiviteit van de neus kan aantasten. Midazolam (10mg in 2 ml) kan ook via een naaldloze injectiespuit krachtig in de mond worden gespoten bij een epileptische aanval die langer dan 5 minuten duurt. Als de tanden op elkaar geklemd zijn kan de vloeistof tussen de lippen door worden gespoten in de ruimte tussen de tanden en de wang. Op deze wijze toegediend, is midazolam ook werkzaam bij een epilepsie-aanval.

 

Zie bijwerkingen van de andere benzodiazepines: clobazam, clonazepam, diazepam en nitrazepam.

 

Midazolam neusspray kan de trilhaaractiviteit van de neus aantasten en is daarom minder geschikt dan de midazolamoplosing in de mond. 

 

 

nitrazepam

 

Mogadon, Nitrazepam

 

Nitrazepam behoort tot de geneesmiddelengroep van de benzodiazepines. Ze worden gebruikt bij een status epilepticus om de aanval te stoppen. Ook worden ze gebruikt bij allerlei vormen van partiële en gegeneraliseerde epilepsie. .

 

Benzodiazepines veroorzaken sufheid, onzeker bewegen en een toename van speeksel en slijm in de luchtwegen. Kinderen kunnen wat ontremd raken.

 

de werking van benzodiazepines neemt na verloop van tijd af doordat gewenning optreedt.

 

bij het afbouwen van deze medicijnen kunnen de aanvallen tijdelijk (sterk) toenemen. Vaak ook nog enige tijd daarna.

 

benzodiazepines worden vaak in combinatie met andere medicijnen gebruikt.

 

bij hoge dosering en langdurig gebruik kan afhankelijkheid optreden.

 

 

oxcarbazepine

 

Trileptal

 

Oxcarbazepine lijkt op carbamazepine en wordt gegeven als carbamazepine niet goed wordt verdragen. Het is een middel van eerste keus bij partiële aanvallen en secundair gegeneraliserde tonisch-clonische aanvallen, maar niet bij absences.

 

Zelfde bijwerkingen als bij carbamazepine, alleen wat milder. Zoals: sufheid, verminderde eetlust, droge mond, diarree, obstipatie, misselijkheid, braken en soms ook krampen en bewustzijnsverlies. De sufheid wordt na verloop van tijd minder. Doordat de hoeveelheid speeksel vermindert, is extra zorg nodig voor het gebit.

 

oxcarbazepine wordt in het begin in kleine doses gegeven, omdat een te hoge dosis in het begin klachten als sufheid veroorzaakt.

 

oxcarbazepine heeft invloed op andere medicijnen. In combinatie met carbamazepine wordt de pil onbetrouwbaar. Soms zal de dosis van andere anti-epileptica worden verhoogd, als deze in combinatie met oxcarbazepine worden gebruikt.

 

 

primidon

 

Mysoline

 

Primidon wordt na opname in het lichaam grotendeels omgezet in fenobarbital. Het wordt vooral gebruikt bij gegeneraliseerde tonisch-clonische aanvallen, bij gegeneraliseerde idiopathische epilepsie en bij partiële epilepsie.

 

Sufheid en traagheid. Deze zijn afhankelijk van de dosis. Soms worden naar schoolgaan, autorijden werken en dergelijke bemoeilijkt. Soms ontstaat acne (puistjes). Bijwerkingen bij een te hoge dosis zijn te vergelijken met dronkenschap: dubbelzien, onduidelijk spreken, en onzeker lopen. Deze verdwijnen als de dosis wordt aangepast.

 

de dosis wordt langzaam opgevoerd omdat anders sufheid kan optreden.

 

in combinatie met fenytoïne of carbamazepine kan het de werking van deze middelen verzwakken, of bij hoge doses juist versterken.

 

de werking van de pil wordt minder betrouwbaar.

 

 

tiagabine

 

Gabatril

 

Tiagabine wordt gebruikt bij partiële epilepsie en bij tonisch-clonische aanvallen. Het is in het buitenland geregistreerd, maar nog niet in Nederland. In Nederland wordt er wel onderzoek mee gedaan. Het is verkrijgbaar op artsenverklaring van een neuroloog. Het wordt dan gratis beschikbaar gesteld door de fabrikant en via de apotheek geleverd.

 

De volgende bijwerkingen kunnen voorkomen: duizeligheid, misselijkheid, moeheid, slaperigheid, soms braken, diarree, hoofdpijn, slapeloosheid, nervositeit, concentratieproblemen, en trillingen (tremoren).

 

Bij depressie en labiliteit is dit middel niet geschikt.

 

 

topiramaat

 

Topamax

 

Aanvullende behandeling bij partiële aanvallen van epilepsie en/of gegeneraliseerde tonisch/clonische aanvallen.

 

De voornaamste bijwerkingen van topiramaat zijn slaperigheid, traagheid, moeite om op woorden te komen, verlies van eetlust, nervositeit, gewichtsverlies, geheugenverlies, prikkeling in handen en voeten en soms niergruis. De bijwerkingen zijn meestal voorbijgaande van aard.

 

valproaat

 

Convulex, Depakine, Natriumvalproaat, Propymal, Valproïnezuur

 

Dit middel wordt ook wel natriumvalproaat of valproïnezuur genoemd. Dit middel werd in 1972 voor het eerst als anti-epilepticum toegepast. Nu is het nog steeds een van de belangrijkste anti-epileptica. Het wordt toegepast tegen gegeneraliseerde aanvallen bij idiopatische epilepsie, is effectief tegen andere gegeneraliseerde aanvallen en werkzaam tegen alle soorten partiële aanvallen.

 

In het begin van de behandeling zijn er vaak wat maagdarmklachten, zoals misselijkheid en diarree. Later kan gewichtstoename door een toegenomen eetlust een probleem worden. Sufheid komt eigenlijk uitsluitend voor bij zeer hoge doseringen, of in combinatie met andere anti-epileptica, vooral fenobarbital. In zeldzame gevallen kan haaruitval optreden; deze is altijd van voorbijgaande aard, zeker wanneer het gebruik van het middel gestaakt wordt. De hoeveelheid speeksel kan afnemen, waardoor kans op tandbederf toeneemt en extra zorg voor het gebit gewenst is. Bij overdosering: beven, verwardheid, slaperigheid.

 

gezien de verhoogde kans op een kind met aangeboren afwijkingen, moet dit risico tijdens de zwangerschap worden afgewogen tegen de gevaren van onderbreking van de behandeling. Geadviseerd wordt om bij een kinderwens de voor- en nadelen eerst te bepreken met de behandelend neuroloog, die zo nodig de behandeling kan aanpassen en extra beschermende medicatie kan voorschrijven voor het ongeboren kind.

 

Bloedspiegels van valproaat blijken in de praktijk niet veel te zeggen.

 

 

vigabatrine

 

Sabril

 

Dit middel kan worden toegevoegd aan bestaande behandeling bij partiele aanvallen, wanneer de bestaande behandeling alleen onvoldoende effect heeft. Bij het syndroom van West wordt het als monotherapie toegepast. De fabrikant geeft het advies om Vigabatrine alleen te gebruiken na zorgvuldige afweging van de voor- en nadelen in vergelijking met andere behandelingen.

 

Het gebruik kan leiden tot sufheid, moeheid, verminderd reactie- en concentratievermogen. Kinderen worden soms opgewonden. Andere mogelijke bijwerkingen zijn lusteloosheid, stemmingsveranderingen en soms psychotische verschijnselen. Voor mensen met een neiging tot depressie is dit middel geen goede keus. Ongeveer eenderde van de gebruikers ontwikkelt een onherstelbare gezichtsveldbeperking vanaf 1 maand tot meer dan 6 jaar na het begin van de behandeling. Om dit tijdig te ontdekken moet voordat met de behandeling wordt gestart, het gezichtsveld worden gemeten. Dit onderzoek moet eenmaal per half jaar worden herhaald.

 

Bij het syndroom van West wordt geadviseerd dit middel maximaal een jaar lang voor te schrijven. Bij plotseling staken is er kans dat na stoppen met het gebruik van een geneesmiddel het lichaam soms versterkt kan reageren met klachten die men juist wil wegwerken. Je hebt dan tijdelijk extra last van die klachten. Dit heet ook wel het rebound-effect.